Onderaanneming in de bouw — Australië: Security of Payment en TPAR (Odoo Online)

Er bestaat geen Australisch equivalent van de Britse CIS

Geen enkele verplichte inhouding treft de betaling aan een bouwonderaannemer die zijn ABN vermeldt. De enige twee inhoudingsmechanismen zijn de no-ABN withholding en de voluntary agreements van de PAYG, die een overeenkomst veronderstellen en enkel een natuurlijke persoon betreffen. Een module die een percentage zou laten inhouden bij een Australische onderaannemer die in orde is, zou hem een som afnemen die niets toelaat af te nemen.

De drie regels die een betaling weigeren

1. Geen ABN, geen betaling zonder inhouding van zevenenveertig procent. Dat is de enige verplichte inhouding van het land, en ze sanctioneert geen fout van de onderaannemer maar een afwezigheid. “Payers must withhold 47 % (from 1 July 2017) from the total payment for a supply unless […]” wanneer de leverancier geen ABN geeft en de betaling 75 $ exclusief GST overschrijdt. De administratie voegt eraan toe dat “It is an offence not to withhold”, en dat de sanctie gelijk is aan het bedrag dat had moeten worden ingehouden: netto betalen kost dus precies tweemaal de inhouding. De module becijfert dit in de weigering.

Een Statement by a supplier schakelt de inhouding uit wanneer het geval onder een uitzondering valt — privé- of vrijetijdsactiviteit, geen onderneming in Australië, vrijgesteld inkomen, minderjarige jonger dan achttien jaar die maximaal 350 $ per week ontvangt, input taxed-levering. Ze wordt aangevinkt op het formulier van de onderaannemer, en zij is het stuk dat men bij een controle zal voorleggen.

2. Minder betalen dan gevorderd zonder binnen de termijn te hebben geantwoord. Dit is de duurste regel van de Security of Payment, en die ontdekt men te laat. De schuldenaar die geen payment schedule betekent binnen de termijn van zijn staat — tien werkdagen in Nieuw-Zuid-Wales, vijftien in Queensland, West-Australië en Zuid-Australië, of de termijn van het contract als die korter is — wordt verschuldigd voor het volledige gevorderde bedrag en verliest het recht om de gronden ervan te betwisten. 60 000 $ betalen op een vordering van 100 000 $ zonder te hebben geantwoord, betekent de resterende 40 000 $ verschuldigd zijn zonder mogelijke verdediging. De module weigert de betaling en benoemt het verschil.

3. De velden van de TPAR ontbreken. Het ABN, de naam en het adres van de onderaannemer zijn beperkend vereist door de jaarlijkse aangifte. Ontdekken dat ze ontbreken op 28 augustus, wanneer de aangifte verschuldigd is, zou te laat zijn — temeer daar de TPAR niet van de uitzondering voor een nulresultaat profiteert, aangezien de administratie ze uitdrukkelijk uitsluit als rapport van gegevens van derden.

Het Australische register: de TPAR

De module verzamelt de Australische betalingen van het boekjaar, één onderaannemer per regel, met de zes gegevens die de aangifte vereist: het ABN — en alle ABN's als het bedrijf er in de loop van het boekjaar een heeft gewijzigd — de naam, het adres, het brutobedrag betaald inclusief GST en inhouding, het totaal van de GST, en het totaal ingehouden bij ontstentenis van een ABN. Ze berekent de vervaldatum van 28 augustus, weigert de indiening zolang een regel onvolledig is, en signaleert in de discussiedraad de boete voor een laattijdige indiening: één boete-eenheid per periode van achtentwintig dagen of gedeelte daarvan, begrensd op vijf.

Enkel de betalingen die daadwerkelijk op 30 juni zijn gedaan, komen erin: “only report payments you made on or before 30 June”. De datum van de betaling telt, niet die van de factuur — een factuur die op die datum onbetaald is, komt in de volgende aangifte.

Drie rechtzettingen van misvattingen, aan de tekst getoetst

• De regel voor de bouw is 50 %, niet 10 %. De verplichting ontstaat wanneer 50 % of meer van de activiteit of het inkomen van de onderneming uit bouwdiensten bestaat, volgens drie alternatieve tests waaronder het onmiddellijk voorafgaande boekjaar (art. 70(4) van de Taxation Administration Regulations 2017). De administratie schrijft met zoveel woorden, over de 10 %: “This doesn’t apply to building and construction services you provide.” De 10 % is de drempel van de andere sectoren — schoonmaak, koeriers en wegtransport van vracht waarvan de inkomsten worden opgeteld, IT, beveiliging en toezicht.

• West-Australië geeft vijftien werkdagen voor de payment schedule (art. 25(1)(b)), en niet twintig: de twintig en vijfentwintig dagen zijn de vervaldata voor betaling. En de fase van 1 april 2023 die eraan wordt toegeschreven, bestaat niet — de fasen zijn 1 augustus 2022, 1 februari 2023 en 1 februari 2024; 1 april 2023 was een datum van Queensland, later ingetrokken.

• Queensland is blijven steken bij de drempels van 1 januari 2022 voor de project trust accounts: één miljoen dollar voor de staat en de ziekenhuisdiensten, tien miljoen voor elke andere opdrachtgever. De divisies die die drempel moesten verlagen tot drie miljoen en dan tot één miljoen zijn nooit afgekondigd, en het reglement dat ze dateerde, is op 30 januari 2025 opgeheven zonder vervangingsdatum.

Twee recente ontwikkelingen die de module opvangt

Victoria is op 15 april 2026 herwerkt: dwingend plafond van twintig werkdagen voor de betalingstermijn, regime van performance securities, bepalingen over vervaltermijnen. West-Australië heeft zijn uitrol op 1 februari 2024 voltooid, met een fiduciaire inhoudingsrekening vanaf twintigduizend dollar inclusief GST.

Wat de module niet kan doen, en zegt het

Ze telt de werkdagen met uitsluiting van zaterdagen en zondagen. Ze kent de feestdagen niet, die per staat verschillen, noch de bijkomende uitsluitingen — Zuid-Australië, Tasmanië en het Hoofdstedelijk Territorium sluiten 27 tot 31 december uit; het Noordelijk Territorium sluit 25 december tot 7 januari uit. De vervaldata die ze berekent zijn dus op zijn vroegst: de werkelijke vervaldatum is gelijk aan of later dan die datum. Dat is de veilige kant, maar het is niet de exacte datum, en het voorbehoud staat in elk bericht.

De letterlijke tekst van bijlage 1, artikel 12-190 van de Taxation Administration Act 1953 — wettelijke grondslag van de inhouding zonder ABN — kon niet worden opgehaald uit het federale register, waarvan de pagina zijn inhoud met JavaScript laadt. Het tarief van 47 % is dus enkel door de administratie zelf van een bron voorzien, en dat staat in de hulptekst van het veld in plaats van te worden verborgen.

De datum van toetreding van de bouwsector tot het aangiftestelsel is niet gevonden: de administratie verwijst naar een verordening van 2012 waarvan de identificatie niet in het federale register kon worden teruggevonden.

De module houdt geen enkele derdenrekening bij: ze draagt de drempels in de fiche van elke staat, opdat men weet of men eraan onderworpen is, maar het beheer van de rekening valt onder de boekhouding.

Bronnen

ato.gov.au (TPAR, no-ABN withholding, penalty units); Taxation Administration Regulations 2017, art. 70; legislation.nsw.gov.au (Act 1999 No 46 en verordening 2020 No 504); legislation.vic.gov.au (Act 2002 No 15/2002 en Act No 43/2025); legislation.qld.gov.au (BIF Act 2017); legislation.wa.gov.au (Act 2021 No 004 en SL 2022/85); legislation.sa.gov.au, tasmanian en ACT legislation registers; legislation.nt.gov.au. Geraadpleegd op 14 september 2026.