Overheidsopdrachten — monitoring van BOAMP en TED

Antwoorden in België

De taal van de offerte, vóór de criteria. Naargelang het gewest van de aanbesteder wordt een offerte opgesteld in de andere taal niet slecht gequoteerd: ze wordt zonder onderzoek en zonder beroep geweerd. Elk bericht draagt dus zijn verplichte taal — Nederlands, Frans, Duits, naar keuze, of niet gepreciseerd. Niet gepreciseerd is geen neutrale waarde: het is de erkenning dat men het bijzonder bestek niet heeft gelezen, en de module weigert dan het bericht in opstelling te zetten. De regel leeft in het model, niet op het scherm: een import, een serveractie of een XML-RPC-oproep botsen erop zoals een knop. De taal wordt afgeleid uit het land en het gewest van de aanbesteder wanneer een regel het toelaat — en een afgeleide waarde wordt als zodanig gemeld, nooit verward met een lezing.

Wie welk stuk verifieert. Bij elke toelatingsvoorwaarde zegt een kolom wie ze verifieert: de overheid, de kandidaat of de onderaannemer. Dat maakt het onderscheid tussen de nationale inschrijver, voor wie de overheid zelf de registers raadpleegt en die niets moet leveren, en de buitenlandse kandidaat die de equivalenten uit zijn eigen land moet voorleggen — attest van vigilantie, fiscale regelmatigheid, uittreksel uit het handelsregister, uittreksel uit het strafregister. Een voorwaarde die moet worden voorgelegd en dat niet is, of waarvan het stuk ouder is dan de ingestelde geldigheidsduur, verhindert de overgang naar de indiening. Precies daar worden buitenlandse dossiers uitgesloten, nog voor de offerte is gelezen.

De erkenning van aannemers betreft enkel werken. Als ze wordt aangetroffen bij een perceel IT, advies of opleiding, wordt ze als zonder voorwerp gemarkeerd: ze laat geen enkel bericht omslaan naar No-go en verhindert geen enkele indiening. De module herkent de opdrachten voor werken op een motief dat u instelt, en u kunt het bericht per bericht corrigeren.

De referentielijst — de helft van de markt die door geen enkel bericht gaat. Onder een bepaald bedrag kan een koper bestellen na raadpleging van enkele leveranciers, zonder iets te publiceren. Geen enkele monitoring zal die opdrachten ooit zien: er valt niets te detecteren, enkel iemand te ontmoeten. De module opent daarom een tweede object, los van de berichten: de gereferentieerde prospect — de koper, de ontmoete persoon, de datum van eerste contact, het gegeven gevolg, het verhoopte bedrag, en zijn eigen cyclus “te contacteren, contact gelegd, gereferentieerd, geraadpleegd, zonder gevolg”. Een referentie die als zonder gevolg is afgesloten komt enkel terug in het spel via een uitdrukkelijke heropening.

Deze drie regels steunen op instelbare waarden, niet op constanten: de overeenstemming regio → taal, de talen waarin u een offerte opstelt, de geldigheidsduur van een stuk, de drempel voor referentiëring. De uitgever beweert geen enkel wetsartikel: het zijn werkreferenties, en het bijzonder bestek van de raadpleging is bepalend.

Wat de module niet doet

Ze downloadt de aanbestedingsdossiers niet en haalt de wegingen niet uit een pdf: dat is het doel van de module "Overheidsopdrachten — analyse van het aanbestedingsdossier", die bewust apart staat. Ze stelt geen enkel antwoorddocument op. Ze dient niets in op een aankoopplatform. Ze maakt niet uit zichzelf een contactpersoon bij de koper aan: een dagelijkse monitoring die honderden partners aanmaakt, maakt het adresboek onbruikbaar. Ze vertaalt uw offerte niet en weet niet of u ze in het Nederlands kunt opstellen: ze vraagt u dat aan te geven. Ze detecteert geen enkele opdracht onder de referentiedrempel — per constructie valt er niets te detecteren — en benadert niemand in uw plaats. Ze past haar vakfilter vanuit de interface niet aan uw sector aan, en bewaart de berichten die de filter bij de inzameling heeft verworpen niet.

De twee geplande taken worden inactief geleverd: een installatie bevraagt geen twee openbare API's zonder dat u erom hebt gevraagd.