Onderaanneming in de bouw — Canada: wettelijke inhouding en snelle betaling (Odoo Online)

Wat deze module dekt, en wat ze niet dekt

Het bouwrecht is in Canada niet federaal. De wettelijke inhouding, de termijnen van snelle betaling en het verval van de voorrechten vallen onder elke provincie, en de waarden verschillen: tien procent in Ontario, zeven en een half in Manitoba; zestig dagen voorrecht in Ontario, veertig volle dagen in Saskatchewan. Een module die “Canada” zou aankondigen, zou een groot deel van haar gebruikers het verkeerde percentage laten inhouden.

Gedekt: Ontario (Construction Act, L.R.O. 1990, chap. C.30 — het referentie- stelsel), Alberta (Prompt Payment and Construction Lien Act, RSA 2000 c P-26.4), Saskatchewan (The Builders’ Lien Act, c B-7.1), Manitoba (The Builders’ Liens Act, CCSM c B91) en het federale stelsel (Federale wet inzake snelle betaling voor bouwwerken, L.C. 2019, ch. 29, art. 387, van kracht sinds 9 december 2023, enkel voor werven op een federaal onroerend goed).

Québec wordt niet gedekt, en dat is geen vergetelheid. Er is geen Construction Act in Québec: de zekerheid is de wettelijke bouwhypotheek van de artikelen 2726 tot 2728 van het Burgerlijk Wetboek — dertig dagen na het einde van de werken om ze in te schrijven, zes maanden om ze uit te oefenen — en de snelle betaling valt onder een reglement genomen krachtens de wet op de contracten van de openbare instellingen, van kracht sinds 8 september 2025, waarvan de kalender kalendermatig is: laatste dag van de maand voor de openbare instelling, vijfde dag van de tweede volgende maand voor de aannemer, tiende voor de onderaannemer van de eerste rang. Deze logica op de motor van de andere provincies leggen, zou foute data opleveren.

Nova Scotia wordt niet gedekt omdat zijn waarden niet werden gevonden. nslegislature.ca weigerde alle verbindingen en canlii.org antwoordde 403 op de Builders’ Lien Act. Noch het percentage van de inhouding, noch de termijnen, noch zelfs het bestaan van een stelsel van snelle betaling konden in een primaire bron worden bevestigd. Een aannemelijke fiche zou erger zijn dan een afwezigheid: ze zou de waakzaamheid doven.

Brits-Columbia, Newfoundland en Labrador, Prins Edwardeiland, New Brunswick en de drie territoria vallen buiten de opgenomen perimeter.

De drie regels die een betaling weigeren

1. De inhouding ligt onder het wettelijke tarief. De Canadese inhouding is geen belasting: het is een waarborg. De betaler stort niets aan de schatkist; hij houdt tien procent achter om in te staan voor de voorrechten van wie diensten en materialen heeft geleverd. Als hij alles betaalt en er daarna toch een voorrecht wordt geregistreerd, moet hij mogelijk een tweede keer betalen.

Artikel 22(1) van de Construction Act zegt het zonder nuance: "shall retain a holdback equal to 10 per cent of the price of the services or materials as they are actually supplied". Niet tien procent van de contractprijs, niet tien procent bij de laatste betaling: tien procent van de geleverde waarde naarmate die wordt geleverd — en artikel 22(3) voegt eraan toe dat dit geldt "irrespective of whether the contract […] provides for partial payments or payment on completion". De weigering vermeldt de provincie, de wet, het tarief en het ontbrekende bedrag.

2. Geen enkele conforme factuur is gedateerd. Alle termijnen van de snelle betaling lopen vanaf die factuur: achtentwintig dagen voor de eigenaar (art. 6.4(1)), zeven dagen om zijn onderaannemer te betalen nadat hij zelf betaald is (art. 6.5(1)), veertien dagen om een bericht van niet-betaling uit te sturen (art. 6.4(2)). Zonder datum is geen enkele van die termijnen aantoonbaar bij een controle — noch de interest die u zou verschuldigd zijn, noch die u zou kunnen eisen.

3. De vrijgave van de inhouding valt buiten haar venster. Sinds 1 januari 2026 is de jaarlijkse vrijgave verplicht in Ontario: bericht gepubliceerd uiterlijk veertien dagen na de verjaardag van het contract, daarna betaling “at least 60 days but not later than 74 days after […] the notice […] is published” (art. 26). Vrijgeven vóór de zestigste dag betekent vrijgeven vóór het verstrijken van de voorrechten — het bedrag blijft verschuldigd aan de bevoorrechte schuldeisers, en u hebt het al betaald. Vrijgeven na de vierenzeventigste dag betekent in gebreke zijn. De module weigert beide en vermeldt het venster.

De hervorming van Ontario van 1 januari 2026, die de eerdere documentatie negeert

De geconsolideerde tekst draagt "From January 1, 2026 to the e-Laws currency date", laatste wijziging 2025, hoofdstuk 14, bijlage 2. Vier wijzigingen:

• de jaarlijkse vrijgave van de inhouding is verplicht geworden voor alle contracten (art. 26(2)-(8));

• de artikels 26.1, 26.2 en 27.1 zijn opgeheven — ze bevatten de facultatieve en gefaseerde vrijgave;

• de betaling die verschuldigd is na een arbitragebeslissing is van tien naar vijftien dagen gegaan (art. 13.19(2));

• een factuur wordt geacht conform te zijn als de eigenaar het gebrek niet binnen zeven dagen meldt (art. 6.1(2)).

En een geheugenvalkuil, hier rechtgezet: de drempel van tien miljoen dollar bestaat niet in Ontario. Het is een Albertaanse drempel, vastgelegd in artikel 2(1) van verordening AR 23/2022. Die van vijfentwintig miljoen is Saskatchewaans (art. 46). De vigerende Ontariaanse tekst bevat geen enkele voorkomen van "10,000,000".

Wat niet is bevestigd, en wat de module leeg laat

• De datum van inwerkingtreding van de snelle betaling in Alberta. Het reglement AR 23/2022, art. 38, zegt enkel “comes into force on the coming into force of the Builders’ Lien (Prompt Payment) Amendment Act, 2020”, zonder datum, en de tabel van de proclamaties van de King’s Printer is ontoegankelijk. De 1e augustus 2022, die gewoonlijk wordt geciteerd, kon niet worden bevestigd: het veld blijft leeg.

• De naam van de arbitrage-instelling van Ontario komt niet voor in de wet — artikel 13.2 zegt enkel "The Minister may designate an entity to act as Authorized Nominating Authority". De nummers van de voorgeschreven formulieren konden niet worden gelezen: de e-Laws-pagina van verordening O. Reg. 303/18 geeft enkel een JavaScript-schil terug.

De opheffing bij afwijking

Geen enkele van deze blokkeringen is onoverkomelijk, en geen enkele wordt stilzwijgend overschreden. De afwijking is voorbehouden aan de verantwoordelijke, vereist een schriftelijke reden, bewaart de naam van wie ze neemt en de datum, en publiceert in de discussiedraad van de betaling de lijst van de voorbijgegane blokkeringen.

Bronnen

ontario.ca/laws/statute/90c30; kings-printer.alberta.ca (P-26.4 en AR 23/2022); publications.saskatchewan.ca (c B-7.1); web2.gov.mb.ca (CCSM c B91); laws-lois.justice.gc.ca (L.C. 2019, ch. 29, art. 387, en DORS/2023-269). Geraadpleegd op 14 september 2026.